“Heel Uw Woord is de waarheid; ik verblijd mij over Uw Woord als iemand die rijke buit vindt.”
Februari / Maart 2012
Op weg gaan
De moed te hebben, tegen stromen op te roeien
en te vertrouwen, dat je het ook kunt;
geloof te hebben, dat God je doet groeien
en je wil helpen over ’t dode punt;
een lichtstraal in de nacht te mogen wezen
en op de dag een glimpje van Gods zon,
een brief van Christus, duidelijk te lezen,
en voor de dorstige een heldere bron:
dat kan alleen, wanneer je God blijft vragen
of Hij Zijn vuur in je ontbranden doet;
wanneer je zo je leven durft te wagen
dan komt God jou en jij God tegemoet.
Nel Benschop uit: De vogel van het woord
“Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.” Ef. 6:12
In ons aardse leven maken wij vaak van alles mee. Zeker nu, in de wereld om ons heen, merken we steeds vaker dat de satan regeert in de wereld. Soms kost het dan ook moeite om staande te blijven. Gelukkig is dit geen strijd die wij hoeven te strijden. God heeft daarin voorzien. Hij heeft ons een wapenrusting gegeven om stand te kunnen houden in de boze dag. Daarom hoeven wij ook geen angst te hebben, wat er ook op ons pad komt. God is trouw en Hij zorgt. Dan denken we aan dat mooie lied uit de Opwekkingsbundel: God van trouw, U verandert nooit, Eeuwige, U mijn Vredevorst. Aller Heer, ik vertrouw op U. Heer ik roep tot U, opnieuw en opnieuw, Heer ik roep tot U, opnieuw en opnieuw. U bent mijn Rots, wanneer ik wankel, U richt mij op, wanneer ik val. Dwars door de storm bent U Heer, het anker, Ik stel mijn hoop alleen op U.G. K. Vlaardingerbroek
Balans Dit is het werk, dat Gij mij hebt gewezen, dit is mijn leven, Gij ontwierp het plan. Dit is ’t verlangen, dat niet wou genezen het houdt mij altijd in zijn gouden ban. Dit zijn de vrienden, die ik heb gevonden, dit is de liefde, die ‘k van U ontving, dit is de schoonheid, die met vele monden mij toespreekt in elk mens, in ieder ding. Dit is de vreugde, die Gij in mijn hart doet dalen, dit is’t verdriet, de donkere achtergrond, waartegen Uw genade hel wil stralen. Dit is mijn hart, dat in U vrede vond, dit zijn mijn handen, Heer, die Gij wilt vullen met stil geluk, met meer dan dagelijks brood; Gij schrijft de één, van mij zijn slechts de nullen; Ik ben zo rijk! Mijn saldo is zo groot!
Nel Benschop uit: Een boom in de wind
Tijd
Vraag iemand maar eens voor dit of dat, je hoort niet anders dan: ik heb geen tijd. Toch weet een ieder van ons precies hoe laat het is, zelfs de kleinste kinderen dragen tegenwoordig een horloge. Heb jij nog tijd? Tijd om te luisteren? Tijd om van het eerste sneeuwklokje te genieten? Tijd om te denken aan de eeuwigheid? Ben je gezond? Geniet er van! Heb je nog kleine kinderen? Geniet van ze, voor je het weet zijn ze groot. Hoeveel tijd heb ik nog? Geen idee, al weet ik tot op de seconde nauwkeurig hoe laat het is, ik weet niet hoeveel tijd me nog is toegemeten. Vandaag is het nog de tijd van genade, de tijd om te getuigen van God en de eeuwigheid. Niet met een horloge in je hand, van sorry ik heb geen tijd. Voor alles is een tijd zegt Prediker. Misschien heb je vijf minuten tijd om hierover na te denken.Gerrie Minnesma uit: Mag ik alvast danken.
Ter herinnering aan Arno Geurts In 1997 woonde ik (Henk van Ommen) in het oude stadje Tholen. Nadat ik in 1994 christen was geworden en lid was van de Christengemeente Tholen, leerde ik in de zomer van 1995 Arno kennen. Ik was vaak in het gebouw van de gemeente, omdat ik daar koster was. Arno wandelde regelmatig met zijn hond over het vrij toegankelijke kerkplein. In het begin van onze vriendschap nodigde ik hem vaak uit om een bakje koffie te drinken op het kerkpleintje. Van het één kwam het ander en na ongeveer een jaar ging hij voor het eerst mee naar de Christengemeente. We kwamen regelmatig, één a twee keer per week, bij elkaar op bezoek en spraken veel over Christus en de Bijbel. Dit resulteerde in 1996 tot zijn bekering en doop door onderdompeling. Hij vertelde me regelmatig dat het nooit rustig was in zijn hoofd en dat hij vaak stemmen hoorde. Eind juni 1998 gaf hij mij het onderstaande gedicht, dat hij speciaal voor mij had gemaakt. Drie maanden later beëindigde hij helaas zijn leven en moest ik een goede vriend missen.
GOD
ons leven is onmiskenbaar aan U verbonden. Aan U, die voor ons het lichaam van Uw eigen Zoon verwondde, Hem deed creperen, Hem deed lijden om vooral toch te vermijden dat wij, als aardse mensen met onze ongekende wensen ten onder zouden gaan voordat we voor U zouden staan. Heer, U bent het leven sorry, dat ik het nu pas heb gezien. Maar wellicht is het Uw planning dat ik niet langer zeg, ‘misschien.’ Zoveel vrienden waarvan ik het bestaan niet eens wist en even zoveel kansen die ik steeds heb gemist, maar U heeft de vrucht gegeven een stap naar een beter leven. Het bloed van Uw Zoon een stapje hoger naar Uw troon en met U in mijn leven kan ik immers veel meer geven. Maar blijf bij mij m’n Heer blijf in mijn hart U heeft me zo veranderd plaats voor een nieuwe start. U gaf me nieuwe vrienden, een heel nieuw gezin ik weet niet of ik het verdiende maar ik ben zo blij, zo vol vreugde dat U bij me bent, dat U me de kans geeft voor een nieuw begin ….
Lieve broeders en zusters,
De eerste maand van 2012 is al weer voorbij. Het weer was zacht en de sneeuwklokjes en krokussen hebben de kopjes al boven de grond. De vogels hadden volgens mij het idee dat het voorjaar al in aantocht was en dan ineens werden wij vandaag verrast met een pak sneeuw.
Het is een prachtig gezicht als je naar buiten kijkt en als je de deur uit gaat, kom je in een serene stilte terecht.
Ik vind het altijd een wonderbaarlijk iets, zo’n witte wereld. Schaatsen, sleetje rijden, sneeuwballen gooien, het is ouderwets winterweer. En daar hoort ook een gezellige en Hollandse maaltijd bij.
Normaal houden wij in januari de stamppot avond maar dat was er nog niet van gekomen. Deze willen we nu graag houden op 28 februari en begint rond half zeven. U bent uiteraard allen van harte welkom en vanaf as zondag kunt u zich hiervoor bij mij opgeven.
De afgelopen maanden hebben wij met elkaar fijne en gezegende diensten mogen hebben. Ook op 1e Kerstdag was het een drukbezette en gezegende dienst. Wat zijn we ook dankbaar voor de vele kinderen die we mogen hebben. Ook duidelijk te zien in de zondagsschool en de tienerdiensten!
Ook de Bijbelstudie o.l.v. Sebastiaan de Graaf wordt goed bezocht en als zeer prettig en leerzaam ervaren. Momenteel zijn we bezig met de 70 jaarweken van Daniël en ook hiervoor bent u van harte uitgenodigd!
Br. Frederiks heeft een operatie achter de rug maar is gelukkig weer hersteld. Zo ook Cees Flikweert, hij werd vorige maand getroffen door een longembolie maar is ook weer zo ver hersteld dat hij al weer in de samenkomst was.
Wat kan je dan dankbaar zijn dat je Gods troost en nabijheid mag ervaren, juist in zulke moeilijke omstandigheden.
Peter en Nan van Lith tobben ook wat met de gezondheid. Aangezien ze in Zoetermeer wonen is dan de reis vaak te veel. Dan maar elke week even aankijken hoe het gaat. We denken aan jullie en hopen jullie spoedig weer te zien.
Mogen wij zo elkaar dan ook voor Gods Troon brengen. Hij weet wat een ieder nodig heeft. Dit geldt niet alleen voor degenen die ik zojuist noemde maar ook zo voor Janny Nijstad, Addy van Daalen, Gertjan van Groningen en ook de mensen die het moeilijk hebben door omstandigheden en waarvan wij het vaak niet eens weten.
U allen sterkte en Gods zegen van harte toegewenst!
Rest mij nog u goede maanden toe te wensen. De Here is nabij!
Tineke Boelhouwer
Zoet of zout
Dwalend door het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen zag ik iets opmerkelijks. Ik zou het overigens nooit hebben opgemerkt als niet een vriendelijke gids mij er op had geattendeerd.
Ze stond stil bij een van de oude vissershuisjes die in dit museum waren terechtgekomen, overgebracht uit diverse dorpen langs de kusten van Waddenzee en Ijsselmeer.
“Kijk, hier ziet u iets merkwaardigs. Dit huisje stond in een dorp dicht bij de zee. Nu ving men vroeger zoveel mogelijk regenwater op. Vandaar al die schuine daken, met pannen bedekt. Maar er was hier één probleem: soms kwam de wind uit zee en daardoor was het regenwater enigszins zout. Dat zoute water kon men slecht gebruiken. Wat nu te doen? Wel, men construeerde een draaibare goot, die binnen in het huis verzet kon worden. Stond deze goot in de ene stand, dan vloeide het water van het dak uiteindelijk via die goot de keuken binnen, maar wanneer men met een eenvoudig gebaar diezelfde goot naar buiten liet tuimelen, dan kwam het hemelwater in een regenton buiten het huis terecht. Wel, u begrijpt het al, wanneer de wind uit zee kwam, liet men het water op die manier in de ton terechtkomen; kwam de wind van de landzijde, dan werd het zoete, goed bruikbare water via deze goot binnenshuis gehaald.” Zo is het eigenlijk ook met alles wat in het leven op ons afkomt. Telkens moet je kiezen. Haal ik het in huis of niet?
Je kunt niet voorkomen dat het regent. Je kunt niet voorkomen dat je wordt overspoeld door verleidingen, aanbiedingen, uitdagingen. Het gevaar is groot dat je alles kritiekloos in je opneemt, indrinkt wat je wordt voorgeschoteld. Gelukkig is er een gids die me attendeert op een eenvoudige zuiveringsinstallatie. Hoe die gids heet? Paulus. Wat hij zegt?
Dit: “Toets alles en behoudt het goede.”
Toetsen waaraan? Aan het Woord Gods, wat zegt Hij over goed en kwaad. Er wordt zoveel gezegd en zoveel beweerd. Slik het niet allemaal als zoete koek, wees gerust kieskeurig! En zodra je merkt: het is niet goed, het smaakt niet goed, het is zo zout als de zee, draai dan de regengoot naar buiten en laat het kwaad je huis niet binnenkomen. Alleen het goede, vang dat maar op, in je ogen, in je oren en in je hart. Dat, wat van God komt. Bewaar dat als een kostbaar geschenk uit de hemel.